Freek Staps: hoofdredacteur ANP
Vragen ‘wat de leukste sessie’ was in Perugia is als vragen naar welk artikel je hebt gelezen als je een krant helemaal uit hebt. Ook dat is een pakket, een geheel aan ervaringen, kennis die je kunt opdoen, verrassende inzichten die je kunt verkrijgen. ‘Perugia’ is niet alleen een plek, een klein stadje op een berg waar je maar lastig komt, ‘Perugia’ is vooral het geheel van die sessies, de nabijheid van oude vrienden en nieuwe contacten waarmee je direct bij Sandri gaat zitten om een espresso te drinken, de inhoudelijke én hilarische gesprekken die je voert tijdens het eten.
Erja Yläjärvi, de hoofdredacteur van de grootste Finse krant Helsingin Sanomat, zei twee zaken die in mijn hoofd zijn gaan zitten. “AI legt een vergrootglas op waar je redactie disfunctioneert.” Ik denk dat ze dit bedoelde: als je AI ziet als mogelijkheid om de meest simpele, minst goed georganiseerde of geregelde werkprocessen te vervangen, dan zie je meteen waar je het minst goed georganiseerde of onvoldoende geregeld werk doet. En waar het dus makkelijk beter kan. Dat disfunctioneren wordt zo heel snel duidelijk.
En Yläjärvi raakte ook aan de journalistieke cultuur. Buitenstaanders zeggen soms dat redacteuren behoudend zijn, technologieën niet willen omarmen, afwachtend of cynisch zijn. Dat is niet mijn ervaring, en ook niet de hare. Want: “Journalisten houden van verandering, verandering is namelijk een goed verhaal. En AI is de grootste verandering van onze loopbaan.”
Freek Staps
Het meest inspirerende gesprek had ik met Garry Pierre-Pierre, een Amerikaanse Haïtiaan. Ik mag hem een vriend noemen. Garry werkte eerst bij The New York Times, richtte daarna de Haitian Times op - een Amerikaanse titel voor de Haïtiaanse diaspora - en verhuisde recent terug van de Amerikaanse Midwest naar New York. Vorig jaar dronken we iets bij Hotel Brufani, het epicentrum van het festival. Dit jaar herhaalden we dat. Waar Garry een jaar geleden nog enige hoop had dat Amerikaanse democratische instituten zouden terugveren, is dat nu minder.
Om opgewekt te eindigen: het is inmiddels een traditie dat we het ‘ANP-diner’ organiseren op de donderdagavond, waar we 25 Nederlandse voortrekkers uitnodigen. Van hoofdredacteuren tot gezichten van de publieke omroep, van fondsenverstrekkers tot wetenschappers. Samen eten, drinken en lachen we dan. En de rest van het jaar weten we elkaar te vinden om grote problemen aan te pakken.
Jolien van de Griendt: freelance journalist en podcast host Media Perspectives
Een sessie die echt wat nieuwe luikjes in mijn hoofd heeft opengezet, was After the reader: what comes next for news in an AI-first world? De panelleden bespraken dat we AI-agents niet alleen moeten zien als digitale collega’s op de werkvloer, maar dat ze ook ons nieuwe publiek worden. En dat is ook nog eens een enorm en onverzadigbaar publiek, want agents slapen nooit.
Wat betekent het als journalisten nieuws gaan maken voor agents? Hoe ziet dat eruit en wie kan daar geld aan verdienen? Het panel was ook een verademing, omdat de sprekers realistisch zijn over de wereld waarin we leven. Chatbots bestaan, mensen gebruiken ze. Je kunt wel protesteren over dat het publiek eigenlijk naar jouw fantastische kwalitatief hoogwaardige nieuwswebsite moet komen, maar deze chatbots voldoen aan een behoefte waar jouw site niet aan kan voldoen. Het panel ging over hoe we daar onze weg in moeten vinden. Zeer de moeite om terug te kijken!